[TVXQ Fanfiction],,,0 celsius degree's boy,,,2 {YUN♥JAE},,,6
posted on 31 Jan 2012 21:45 by zezaneen in o-celsies-degree-boy6.
‘ จ๋อม! ’
ผ่านไปกว่าสิบนาทีแล้วที่ผม เอ่อ...ไม่สิ ที่เรา เราสองคนเอาแต่นั่งหันหลังใส่กันโดยมีเพียงความเงียบเสียงความมืดโอบล้อมเราสองคนเอาไว้ ด้านหน้าคือสระน้ำที่อยู่หลังคณะ ถุงเกี๊ยวที่ใครอีกคนเหมามาให้ กองเป็นซากขยะอยู่ด้านข้าง อีกครั้งที่ผมเลือกหยิบก้อนหินปาลงไปในสระน้ำ ก็...ก็ มันเงียบอ่ะ แล้วไอ้บ้าที่วิ่งตามลงมาจากเวทีก็เอาแต่เงียบไม่พูดอะไรสักอย่าง แล้ว แล้ว...แล้วจะให้ผมพูดอะไรละจริงไหม
“ เฮ้อ! เหนื่อยจังเลยอ่ะ ”
= =
เนี่ยนะประโยคที่ผมกำลังรอคอย ไม่สิ ก็ไม่ได้รอคอย คือแบบ...เออ ก็ได้วะ พูดก็ได้ ก็อยู่ดีดีไอ้บ้าหน้าผากเถิกก็มีความคิดพิเรนทร์ ๆ ขอผมเป็นแฟนท่ามกลางนักศึกษานับร้อยชีวิต แถมยังพูดใส่ไมค์ออกลำโพงกันแบบว่า อื้อหือ...เซอร์ราว แล้วไงต่อรู้ป่ะ มันยังกล้ามากที่บอกกับใคร ๆ ว่าอยากจีบให้จีบได้
ไปตายซะเถอะแก!!
บอกให้รู้ไว้ทั่วกันตรงนี้เลย...ผมเป็นคนขี้หวงมาก ๆ นะ โดยเฉพาะแฟนผม...อะไรล่ะ มองหน้าผมแล้วยิ้มแบบนี้ทำไมกัน ก็ยอมรับแล้วไงล่ะว่าเป็นแฟนกับมันอ่ะ กับไอ้บ้าหน้าผากเถิกนั่นแหละ >< รู้ไว้เลยนะครับว่าผมอาละวาดแน่ ๆ ถ้ารู้ว่ามันมีความคิดเจ้าชู้หรืออยากจะผลิตหม้อ หึหึ (ขอยืมเสียงหัวเราะหน่อยนะคุณชางมิน ฮี่ฮี่)
แล้วเรามาถึงนี่กันได้ไงเนี่ย ความจริงแล้วผมก็แค่อยากจะบอกว่า ผมอยากให้มันพูดมันอธิบายหรือพูดอะไรก็ได้เกี่ยวกับสถานะความสัมพันธ์ใหม่ของเราสองคน แต่ดูที่มันพูดดิ่ ...เหนื่อยจังเลย...ทำไม แค่คิดว่าจะมีผมเป็นแฟนแล้วเหนื่อยเหรอ แล้วแกมาขอฉันเป็นทำซากหอยหลอดทำไม ไอ้บ้าเอ้ยยย
“ อ๊ะ...ไอ้ปาร์ค ทำอะไรเนี่ย ”
“ ก็มันเมื่อยนี่ น่านะ ขอพิงหน่อย ”
ไอ้บ้า!! ผมบ่นกับตัวเอง ก็แล้วใครใช้ให้มันเอนหลังมาพิงผมกันเล่า แล้วแบบนี้...แบบนี้ มันจะได้ยินเสียงหัวใจของผมที่เต้นระรัวอยู่ในอกนี่ไหมนะ
“ เอ่อ...”
“ อะไร ”
“ ที่บอกว่าหวงอ่ะ จริงป่ะ ”
“ ถามบ้าอะไรของแกเนี่ย ไอ้เถิกกกก ” กลบเกลื่อนความเขินไปอย่างนั้นเองล่ะครับ ไอ้บ้าปาร์คมันทำเสียงทุ้ม ๆ อ่อนโยนคุยด้วยแบบนี้ ผมรู้สึกรับมือไม่ถูกยังไงก็ไม่รู้สิ
“ เอ้า...ไม่ได้ถามบ้า ๆ นะ นี่จริงจังเหอะ ”
“ ก็....” มันเขินนะเว่ยไอ้บ้า ><
“ ตอบ ๆ มาเหอะน่า ทำตัวตามปกติไง ที่เราชอบจุนซูก็เพราะจุนซูเป็นคิมจุนซูแบบนี้นั่นแหละ ไม่ต้องเกร็ง ไม่ต้องเขินอะไรทั้งนั้น ”
“ ก็ตอนนั้นกับตอนนี้มันไม่เหมือนกันนี่!! ”
“ ไม่เหมือนยังไง เพราะตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้วอ่ะเหรอ ”
“ ไอ้บ้า!! พูดทำไมเล่า ”
“ ฮ่าๆๆๆ ”
แล้วไอ้บ้าปาร์คยูชอนมันก็หัวเราะ แม่ง...เรียกแต่อ้วนจนนึกว่ามันลืมชื่อจริงผมไปแล้วนะเนี่ย แล้วนั่นยังไม่หยุดหัวเราะอีก เดี๋ยวเอาตะเกียบมาง้างให้ปากฉีกเลยนี่ ฮึ่ย!!
“ จุนซูค้าบ ตอบผมหน่อยสิ นะ อยากรู้จริง ๆ นะเนี่ย ”
“ ไอ้ปาร์ค....>< ทำไมต้องทำเสียงแบบนี้ด้วยเนี่ย ”
“ เอ้า...พูดดีดีแบบนี้ก็ไม่ชอบอีกเหรอเนี่ย เอาไงวะอ้วน เอาไง!! ”
“ ก็ทำเหมือนเดิมดิ่ เราก็ชอบนายเพราะนายเป็นไอ้บ้าปาร์คยูชอนนั่นแหละ ไม่ต้องมาทำหล่อเจนแบบเจ้าชายหรอกเราไม่ใช่ตัวเล็ก แล้วเราก็เขินด้วยเวลานายทำแบบนั้น อุ๊บ!! ”
บ้าบ้าบ้า คิมจุนซู แกบ้าไปแล้ว หลุดพูดอะไรออกไปเนี่ย เดี๋ยวได้โดนหัวเราะเยาะตายเลย ><
“ อ้วน...!! ”
ไอ้ปาร์คเรียกผมด้วยเสียงตื่นตะลึง ก่อนผมจะรู้สึกเหมือนถูกกอดจากด้านหลัง ถูกกอด!! แม่เจ้า!! ไอ้บ้าปาร์คมันกอดผมเหรอเนี่ย...อ๊ากกก รู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั่น TT TT ยอมรับก็ได้ว่าความจริงแล้วโคตรตื่นเต้นเลย เขินมากมาย
“ ฮะฮะฮะ ที่ด่าไฟแลบนี่คือเขินใช่ไหมเนี่ย ”
“ ใครบอกเล่า ”
ไอ้บ้า...ไม่ต้องมาทำหัวเราะ หึหึ แบบเจ้าชาย แบบลอร์ดชิมเลยนะ แล้วนั่น...อ๊ายยย ปาร์คยูชอน ใครบอกให้เอาคางมาเกยที่ไหล่เรา....>/////<
“ เป็นแฟนกันมันก็เหมือนเป็นเพื่อนกันนั่นแหละ แต่เป็นเพื่อนที่พิเศษกว่า เพื่อนที่รักมากกว่าใคร แคร์มากกว่าใคร อ้วนอยากพูดอยากทำอะไรก็ทำไปเลย แค่เป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องเขินด้วยโอเคป่ะ คิดซะว่าเราเป็นตัวเล็กก็ได้ ”
“ หน้าอย่างนี้อ่ะนะ ”
อิยะฮะฮะฮะ กล้ามากที่เอาหนังหน้าตัวเองไปเปรียบเทียบกับตัวเล็ก ไอ้ปาร์คเอ้ย ผมเข้าใจที่ไอ้ปาร์คมันต้องการจะสื่อนะ ยังไงก็ขอบคุณแล้วกัน ยูชอน ^^
“ อย่างนี้นี่อย่างไหนห๊ะอ้วน ”
“ ก็อย่างเงี้ย...อิยะฮะฮะฮะ ” ผมตัวเราะเสียงดัง
“ ยิ้มได้แล้วสินะ ^^ ”
“ เอ่อ....>////< ”
“ ว่าแต่อ้วนมีคู่มือการใช้งานป่ะ แบบว่าเราจะได้ศึกษาไง เพื่อทำอะไรให้ไม่พอใจจะได้รีบปรับปรุงตัว ”
อื้อหือ!! มีความคิดดีดีแบบนี้กับเขาด้วยเหรอเฉียบ แต่พูดแบบนั้นมีเคืองนะเว่ย ผมเป็นคนนะไม่ใช่เครื่องใช้ไฟฟ้าถึงจะได้มีคู่มือ = =
“ ของพรรณนั้นไม่มีหรอกเฟร้ย...เรื่องแบบนี้มันต้องอาศัยเวลาศึกษากันไปเรื่อย ๆ อิยะฮะฮะฮะ ”
“ พูดซะหรูหราเลยนะอ้วนนะ ตกลงที่บอกว่าหวงอ่ะ หวงจริง ๆ ใช่ป่ะ ” จิ๊...จะอยากรู้ให้ได้อะไรขึ้นมาวะปาร์ค
“ ก็หวงดิ๊...คนบ้าที่ไหนไม่หวงแฟนตัวเองวะ ”
“ โอ๊ย...น่ารักว่ะอ้วน ” มาไม้ไหนอีกละเนี่ย
“ ตกลงเราเป็นแฟนกันแล้วจริง ๆ ใช่ป่ะเนี่ย ”
“ อื้ม ”
“ อ้วนยอมเป็นแฟนเราเพราะชอบเราเหมือนกันใช่ป่ะ ”
“ อะ...อือ ”
ไอ้บ้า!! ก็ถ้าไม่ชอบจะตอบตกลงทำไมละวะ แล้วเมื่อไรจะเอาแขนออกไปสักทีเนี่ย เอ้อ...คางแหลม ๆ ของแกที่วางอยู่ที่ไหล่ด้วยเนี่ย
“ งั้นพรุ่งนี้เราไปเดทอย่างเป็นทางการกันนะ ”
“ ถ้ามาช้าแกตายแน่ ”
ฟอดดดดดดดดดดดดด!!
“ รางวัลของคนน่ารัก ^^ ”
“ ไอ้บ้า >/////< ”
ผมอมยิ้ม ถูกไอ้ปาร์คขโมยหอมแก้มด้วยล่ะ >< น่าอายเป็นบ้าเลย ถึงคู่ของเราจะไม่หวาน ไม่อบอุ่นเหมือนกับคู่อื่น ๆ แต่ผมพอใจมาก ๆ เลยล่ะ ที่มันเป็นแบบนี้ ^^ นึกแล้วน่าขำนะฮะว่าไหม จากตอนแรกที่กัดกันแทบเป็นแทบตาย เจอหน้านี่หาเรื่องกันตลอด แต่...ไม่รู้สิ ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไรที่คอยมองหาคนคนนี้ทุกครั้งเวลาที่เจ้าชายมาหาตัวเล็ก ก็แค่เผื่อว่าใครบางคนจะตามมาด้วย ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรเหมือนกันที่ว่าถ้าไม่ได้เถียงกับคนคนนี้แล้วรู้สึกเหงา ๆ เหมือนลืมทำอะไรบางอย่าง....ท่าจะบ้าไปแล้วมั้งผม
ยังไงก็เถอะ ผมจะไม่พูดว่ารักกันไปนาน ๆ เพราะผมเชื่อว่าตอนนี้มันยังไม่ลึกซึ้งถึงขั้นที่จะพูดออกมาได้เต็มปากว่า ‘รัก’ แต่ผมจะบอกว่าให้อยู่ทำเรื่องสนุก ๆ ทำเรื่องบ้า ๆ ด้วยกันแบบนี้ไปนาน ๆ นะ
คุณแฟน ^^
,,,The melted boy,,,
‘ หากโลกกำลังจะแตกคุณจะเลือกช่วยสัตว์ชนิดใด ’
“ อืม...กวางแล้วกัน กวางน่ารัก ^^ ”
‘ คุณอยากจะให้สัตว์ชนิดใดพูดภาษาคนได้มากที่สุด ’
“ อืม...อะไรดีล่ะ คุณนกก็แล้วกัน ”
‘ หากต้องติดอยู่บนเกาะร้างกลางมหาสมุทร คุณอยากจะให้ใครไปอยู่เป็นเพื่อน ’
“ ชองยุนโฮ!! ฮ่าๆๆ ก็ต้องเป็นมนุษย์สิ จะให้เลือกนกเลือกม้าไปอยู่เป็นเพื่อนหรือไง ”
‘ คุณจะเลือกเป็นตัวอะไรถ้าหากสามารถแปลงเป็นสัตว์ได้ 5 นาที ’
“ นกพิราบ...อ๊ะ!! ”
ปิดคอมแทบไม่ทัน จู่ ๆ ก็มาปรากฏตัวโดยไม่ให้สุ้มไม่ให้เสียง
“ ทำอะไรครับตัวเล็ก หน้านิ่วคิ้วขมวดเชียว ”
“ เอ้อ...ก็อ่านเมลล์ อ่านอะไรไปทั่วนั่นแหละ ”
“ ซีเรียสขนาดนั้นเลย?? ”
“ อ่า...แล้วเจ้าชายล่ะ ตื่นแล้วก็กลับห้องตัวเองไปสิ ”
นอกจากจะทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แล้วยังทำเนียนยกขาขึ้นคร่อมเก้าอี้แล้วหย่อนก้นลงนั่งทันที ผมเลยต้องเขยิบตัวไปด้านหน้าเค้าจะได้นั่งได้ แบบนี้ผมก็ตกอยู่ในอ้อมกอดเขาอีกแล้วสิ
ดีจัง ^^
“ ยังง่วงอยู่เลย ”
“ อ่า...งั้นนอนต่อไปไหม ”
“ หึ ” ตอบงึมงำอย่างคนพึ่งตื่นนอนอยู่ข้างหูผม ผมเอี้ยวตัวกลับไปมองก็เห็นแฟนตัวเองกำลังหลับตาพริ้มแต่อมยิ้มที่ริมฝีปาก หล่อจังเลยอ่า ^^
เจ้าชายคงเหนื่อยมากสินะ ตอนมาส่งผมกลับหอเห็นเค้าทำตาโรย ๆ ก็เลยถามว่าเหนื่อยไหม? ง่วงนอนหรือเปล่า? เขาบอกว่านิดหน่อยผมก็เลยชวนให้เขาขึ้นมานอนพักสักตื่นแล้วค่อยขี่รถกลับหอ ส่วนผมก็เปิดคอมนั่งเล่นเฟสเล่นอะไรไปเรื่อย เล่นไปเล่นมาดันไปเจอแบบทดสอบทางจิตวิทยาเกี่ยวกับความรัก...ผมก็เลย...แหะ ๆ ก็เลยลองทำดูเล่น ๆ น่ะครับ แต่ว่า....
ห้ามบอกยุนโฮเด็ดขาดเลยนะ!!!
“ กินกาแฟไหม โกโก้ร้อน ไมโล เอาไหม เดี๋ยวชงให้ ”
“ ก็ดีครับ ”
ให้ตายสิ ปาร์คยูชอน ใช้งานแฟนผมหนักขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...โธ่เจ้าชาย น่าสงสารที่สุดเลย ถ้าไม่เห็นว่ายูชอนจะเอาพาสเวิร์ดไดอารี่ออนไลน์ของเจ้าชายให้นะ ผมจะไม่ยกโทษให้เลยที่ใช้งานแฟนผมหนักขนาดนี้อ่ะ แถมผมยังคอยเป็นกำลังเสริมให้อีกด้วย
ผมลุกเดินเข้าไปในครัวหยิบผงโกโก้ออกมาเตรียมชงให้เจ้าชาย ดึกแล้วไม่อยากให้เขากินกาแฟเดี๋ยวคืนนี้จะนอนไม่หลับ ช่วงนี้งานเขาเยอะมากเลย ต้องวาดรูปส่งอาทิตย์ต่ออาทิตย์กันเลยทีเดียว ผมเองก็ใช่ว่าจะสบาย ภายในหนึ่งอาทิตย์ผมต้องวาดแบบส่งเยอะมาก อันไหนผ่านอาจารย์ก็จะเก็บไว้ให้ทำโปรเจคตอนจะจบปีหนึ่ง อันไหนที่ไม่ผ่านผมก็เอามาเป็นแบบตัดชุดให้พุงป่องใส่เล่น ^^
เมื่อน้ำร้อนผมก็จัดการเทใส่แก้วที่มีผงโกโก้ หยิบช้อนสั้นในลิ้นชักขึ้นมาคนให้ผงโกโก้ละลายก่อนจะเอาเดินถือเอาไปให้เขาในห้อง
“ หากโลกกำลังจะแตกคุณจะเลือกช่วยสัตว์ชนิดใด สัตว์ที่คุณเลือกหมายถึงบุคลิกของคนที่ดึงดูดใจคุณที่สุด...หืม กวาง...หมายถึง คุณชอบคนที่มีบุคลิกดี สง่างามและภูมิ... ”
“ เฮ้ย! เจ้าชาย ห้ามอ่านเลยนะ ”
ผมรีบวางแก้วโกโก้ที่ที่โต๊ะก่อนจะลากเม้าท์กดยุบโปรแกรมที่มุมบนด้านขวาด้วยความรวดเร็ว เจ้าชายบ้าแอบอ่านบททดสอบความรักของผมอ่ะ นิสัยไม่ดี!!
“ ทำไมห้ามอ่านล่ะ มีความลับกับเราเหรอ ”
“ ไม่ใช่แบบนั้นนะ...แต่ว่ามัน...”
“ มันอะไรครับ ”
“ อื้อ ”
เจ้าชายถามเสียงทุ้มพลางยื่นมือออกมาดึงแขนผมให้ไปยืนอยู่กลางหว่างของเขาแล้วก็หนีบตัวผมเอาไว้ อะไรของเค้าอีกเนี่ย
“ มันอะไร บอกมานะ ”
เท่านั้นยังไม่พอ เจ้าชายบ้าที่ชอบฉวยโอกาสกับผมก็วาดแขนโอบรอบเอวแล้วออกแรงรั้งตัวผมให้ใกล้ชิดกับเขามากขึ้น ถามกันสักคำสิ ว่าผมยืนถนัดไหม แต่เอาเถอะ เพราะผมเองก็ชอบให้เขากอด ^^
“ มัน มัน มันไม่มีอะไรหรอกน่า ก็แค่แบบทดสอบตลก ๆ อ่ะ ”
“ เอ้า...แล้วทำไมถึงดูไม่ได้อ่ะ ”
“ ก็ไม่อยากให้เจ้าชายอ่านนี่ ”
“ หืม? ”
“ เจ้าชายอ่า...ก็มัน...มันเขินนี่ ”
“ ฮะฮะ ”
ยุนโฮหัวเราะก่อนจะวางคางไว้บนศีรษะของผมพลางส่ายหน้าไปมา มือหนาของเขาละออกจากเอวผมก่อนจะเลื่อนไปจับเม้าส์แล้วกดโชว์เวปเพจที่ผมเล่นอยู่เมื่อสักครู่นี่ เมื่อหน้าต่างโปรแกรมปรากฏขึ้นมายุนโฮก็จัดการเลื่อนสกอร์บาร์ลงมาด้านล่างก่อนจะอ่านออกเสียงเบา ๆ
“ คำถามข้อที่ 1 อ่า...อันนี้อ่านไปแล้ว ตรงกับเราดีเนาะ บุคลิกดี สง่างามและภูมิฐาน ”
“ แหวะ ”
“ หืม? ตัวเล็กว่าเราบุคลิกไม่ดีเหรอ ”
“ ก็งั้น ๆ แหละ ”
ซะที่ไหนเล่า หล่อมากไป ดูดีเกินไปด้วยซ้ำ หล่อจนมีแต่คนอยากจะแย่งเจ้าชายไปจากเรา รับรู้บ้างหรือเปล่ายุนโฮ ถ้าทำได้นะผมอยากจะเอาหมวกไอ้โม่งให้เค้าใส่เวลาไปไหนมาไหนจะได้ไม่มีใครมอง
“ โอเค ไม่ดีก็ไม่ดี แต่ถ้าไม่ดีแล้วได้ตัวเล็กเป็นแฟนก็ยอมแหละ ”
“ คนบ้า >/////< ”
แล้วดูดิ่ ปากโคตรหวานอ่ะ แล้วงี้ผมจะไม่รักได้ยังไงไหว โอย...พ่อรูปหล่อ พ่อภูมิฐาน เจ้าชายมาดแมน ><
“ คำถามข้อที่ 2 หากคุณได้เดินทางเพื่อไปเยี่ยมชมเผ่าพื้นเมืองแห่งหนึ่งในแอฟริกา ขากลับเขาจะให้สัตว์อย่างหนึ่งเพื่อเป็นที่ระลึก คุณจะเลือกตัวอะไร? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ การจีบแบบใดที่โดนใจคุณมากที่สุด? ”
“ เราเลือกสิงโต ”
“ สิงโต เหตุผลทางจิตวิทยาของคำตอบข้อนี้คือ คุณชอบการจีบแบบตรงไปตรงมา หากรักก็บอกว่ารักกัน ไปเลย ”
“ ......”
เราสองคนต่างคนต่างเงียบกันไปพักหนึ่งก่อนเจ้าชายจะหัวเราะในลำคอแล้วก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูผม
“ รัก ”
“ รักใคร ”
“ รักคิมแจจุง ”
จุ๊ฟ!
ให้ตาย!! ทำไงดีล่ะครับ แฟนผมเขาบอกรักผมแล้วก็จุ๊ฟ ๆ ที่แก้มด้วยล่ะ ><
“ รักหรือเปล่า ”
“ หืม...รักใคร ”
“ ชองยุนโฮ รักหรือเปล่า ”
“ รักมากมากเลยเหอะ ”
ไม่ต้องแอบมองผ่านรูผ้าม่านเลยนะ ผมไม่มีทางจุ๊ฟแก้มเจ้าชายกลับเหมือนที่เจ้าชายมาแอบจุ๊ฟแก้มผมหรอก เพราะว่าผมอ่ะ...อื้อ!!
จุ๊ฟ!
“ จุ๊บสาบาน ^^ ”
“ >//////< ”
คนเจ้าเล่ห์.....งื้อออออ
“ คำถามข้อที่ 3 ถ้าคุณได้ทำผิดแล้วถูกพระเจ้าลงโทษสาบให้เป็นสัตว์คุณจะเลือกเป็นตัวอะไร? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ สิ่งใดที่ทำให้คุณรู้สึกประทับใจในตัวเขา? ”
“ สุนัข....ข้อนี้เราเลือกน้องหมา ”
“ อื้ม...แปลว่า ความซื่อสัตย์ ความมั่นคงและจริงใจที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง...โห ชองยุนโฮชัด ๆ เลยนะเนี่ย ”
“ ลองไม่มั่นคงดูดิ่ ”
“ ทำไมครับ ตัวเล็กจะทำไม จะอาละวาดตบซ้ายตบขวาเหรอ ” ผมมองเจ้าชายอึ้ง ๆ อาละวาดตบซ้ายตบขวา...ดูซีรี่ย์กับคุณชางมินเยอะไปหรือเปล่าเนี่ย ยุนโฮ!
“ เราจะ...”
“ จะ...”
“ เราจะร้องไห้ TT^TT ”
“ จะไม่มีวันนั้นแน่นอนครับ ”
ไม่มีอะไรมารับประกันว่าผมสามารถเชื่อถือคำพูดของเขาได้ มีเพียงความเชื่อใจที่ผมมีต่อเขาเท่านั้นแหละ ผมตอบแทนคำสัญญาของยุนโฮด้วยรอยยิ้มหวาน ๆ ก่อนจะบอกให้เขาอ่านแบบทดสอบข้อต่อไป
“ คำถามข้อที่ 4 คุณอยากจะให้สัตว์ชนิดใดพูดภาษาคนได้มากที่สุด? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ
คุณอยากให้ความสัมพันธ์ของคุณกับคนรักดำเนินไปแบบไหน? ”
“ นก ” ผมตอบพลางเอื้อมมือไปหยิบแก้วโกโก้มาค้นแล้วยื่นให้เจ้าชาย กำลังอุ่น ๆ ยุนโฮจะได้ไม่ร้อนมาก เขายกแก้วขึ้นจิบก่อนจะอ่านต่อ
“ เหตุผลทางจิตวิทยาของคำตอบข้อนี้คือ มีความสัมพันธ์ที่มั่นคงยาวนานเพราะคุณมองไปถึงการสร้างอนาคตร่วมกันด้วย ความจริงม๊าก็ถาม ๆ อยู่นะว่าเรามีแฟนแล้วหรือยัง เพราะไอ้พี่บ้ามันเอาไปฟ้องม๊าอ่ะแหละ ไว้วันไหนเราพาตัวเล็กไปที่บ้านนะ ”
“ บ้าน!! บ้านเจ้าชายอ่ะนะ เหวอ...ไม่เอาอ่า ”
“ ทำไมละครับ แล้วตัวเล็กก็พาเราหาคุณพ่อกับคุณแม่ของตัวเล็กบ้างไง ”
“ เราตื่นเต้นอ่า กลัวด้วย ไม่กล้าอ่ะ ไม่ต้องไปหรอกนะ ”
“ แล้วแบบนี้เราจะสร้างอนาคตร่วมกันได้ยังไงละครับ ” นี่ยุนโฮจริงจังกับแบบสอบถามขนาดนั้นเลยเหรอะเนี่ย
“ เจ้าชาย มันก็แค่แบบสอบถามอ่า ไม่ใช่ความจริง 100 เปอร์เซ็นต์เสียหน่อย ”
“ แต่เราจริงจังนี่ นะ...ไว้ไปหาป๊ากับม๊าเรานะ ”
เห็นแววจริงจังในดวงตาของเขาแล้วก็ไม่กล้าปฏิเสธ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากไปนะ แต่ว่า...ผมไม่กล้านี่ คิดดูสิฮะ ถ้าเกิดป๊ากับม๊าดูโหวงเฮ้งผมแล้วไม่ถูกใจ ผมไม่ถูกสั่งให้เลิกคบกับลูกชายเขาเหรอเนี่ย TT TT
“ เรา...เราไม่พร้อมนี่ ”
“ ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกน่า ป๊ากับม๊าใจดีจะตาย ” เจ้าชายปลอบพลางลูบผมของผมเล่น
“ อื้ม...งั้นเหรอ แล้ว...จะไปวันไหนอ่ะ ”
“ สอบเสร็จก็ได้ ไม่ต้องรีบหรอก เนาะ ”
“ อื้อ ”
ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ ผมก็กลัว ก็กังวลอยู่ดี ฮื่อ!!
“ ข้อต่อไปนะ คำถามข้อที่ 5 หากต้องติดอยู่บนเกาะร้างกลางมหาสมุทร คุณอยากจะให้ใครไปอยู่เป็นเพื่อน? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ คุณมีแนวโน้มแค่ไหน เรื่อง ‘การนอกใจ’ ข้อนี้ไม่ต้องทายก็รู้ว่าตัวเล็กไม่มีทางนอกใจเราหรอก ”
“ ไม่เหมือนเจ้าชายใช่ไหมล่ะ ”
“ เฮ้ย...เราไปมีพฤติกรรมแบบนั้นตอนไหน ”
“ ชิ ไม่ต้องมาพูดเลย อ่านเฉลยมา ” คิดถึงแล้วอารมณ์ไม่ดีครับ ยิ่งได้เห็นตัวจริงของ ปาร์คซูจิน แล้ว เฮ้อ...ยุนโฮน่ะผมเชื่อว่าคิดกับเธอแค่เพื่อนแน่ ๆ ล่ะ แต่อีกฝ่ายนี่สิ ผมมองแววตาเธอไม่ออกเลยว่าคิดอะไรเกินเลยกับคนของผมหรือเปล่า
“ แล้วตัวเล็กเลือกอะไรล่ะครับ ”
“ เราเลือกมนุษย์ ”
“ อ่าว...ไม่ได้เลือกเราหรอกเหรอ ”
“ ก็แล้วเจ้าชายเป็นมนุษย์หรือเปล่าล่ะ = = ” ผมเผลอตวาดยุนโฮออกไป
“ ตัวเล็กเป็นอะไรไปเนี่ย อารมณ์ไม่ดีเรื่องอะไรครับ ”
น้ำเสียงทุ้ม ๆ ของเขายิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดที่คิดมากแล้วก็พาลมาลงที่เขา แบบนั้นผมก็เลยหันกลับไปสวมกอดแล้วก็เร่งให้เขาอ่านเฉลยให้ฟัง
“ ขอโทษ...อ่านต่อสิ ”
“ อ่า...ถ้าเลือกมนุษย์ เหตุผลทางจิตวิทยาของคำตอบข้อนี้คือ คุณเป็นคนแคร์สังคมและศีลธรรม คุณจะไม่คิดนอกใจ หลังจากแต่งงานแล้วเด็ดขาด เรานี่ตาแหลมเนาะที่เลือกตัวเล็กมาเป็นแฟน ^^ ”
“ ฮ่า ๆ เจ้าชายอ่า ห้ามมาล้อสิ ถ้าล้ออีกจะไม่ให้อ่านแล้วนะ >< ”
“ ไม่ได้ล้อเลยเหอะ คำถามข้อสุดท้ายคุณจะเลือกเป็นตัวอะไรถ้าหากสามารถแปลงเป็นสัตว์ได้ 5 นาที? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับความรัก? ”
“ ข้อนี้เราเลือกนกพิราบ ”
“ คุณคิดว่าความรักนั้นคือการเปิดใจยอมรับที่จะใช้ชีวิตคู่กับใครสักคน หึหึ ”
“ หัวเราะอะไรล่ะ ”
“ เปล่าครับเปล่า หึหึ ให้เราลองทำบ้างไหม ”
“ ไม่ต้องแล้ว...ชิ อ๊า...เลิกเล่นผมเรานะ ”
“ หึหึ รับโทรศัพท์ก่อน ” ยุนโฮบอก ผมเองก็รับรู้ได้ถึงแสงสั่นของมันจึงยอมลุกจากตักให้เจ้าชายลวงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์นั่น
“ ใครโทรมา!! ” สาบานได้ว่าผมไม่ได้ทำเสียงดุ จิกตา อะไรเลยนะครับ ผมไม่ได้ทำนะ
“ พี่ชายคร้าบพี่ชาย เนี่ย ” พูดพร้อมกับยื่นหน้าจอมาให้ผมเช็ค พี่ชาย 2 เหอะๆ นิสัยเมมโมรี่เบอร์โทรศัพท์แบบนี้ยังแก้ไม่หายอีกนะ
“ ก็...ก็ไม่ว่าอะไรนี่ ” ผมตอบก่อนจะนั่งลงกับตักอุ่น ๆ ของเขาอีกครั้ง มือก็กดเข้าเฟสบุ๊คตอบข้อความหูก็ฟังบทสนทนาไปด้วย ทำไมละ ยังไงยุนโฮก็ต้องเล่าให้ฟังอยู่ดีเพราะงั้นฟังไปพร้อม ๆ กันแบบนี้ไม่น่าเกลียดหรอก คิคิ
“ ว่า...”
‘ ว่าเว่ออะไร มึงรับโทรศัพท์เฮียสุดหล่อของมึงอย่างนี้เหรอ ’
“ เฮีย...เร็ว ๆ ดิ่ มีอะไรครับ ”
‘ ม๊าให้โทรหา บอกว่ากลับมาให้กอดได้แล้ว คิดถึงมากกกกกกก ’ ปลายสายตอบเสียงดังจนเจ้าชายต้องเอาโทรศัพท์ออกจากหูแล้วลอบเบ้หน้า
“ ค้าบ เดี๋ยวอาทิตย์นี้กลับ ”
‘ ม๊าบอกให้พาสะใภ้เล็กกลับมาด้วย กึนซอกบอกว่าอยากจับสะใภ้เล็กแต่งตัวตุ๊กตา อ๊ากก ’
“ เฮียพูดเองก็บอกมาเหอะไม่ต้องไปโบ้ยให้เฮียกึนซอกหรอก ”
‘ เออนั่นแหละ พาน้องสะใภ้กลับมาด้วย แค่นี้นะ อ๊ะเดี๋ยว ม๊าจะคุย ’
จะได้ยินเสียงคุณม๊าของยุนโฮด้วยอ่ะ ตื่นเต้น แล้วเมื่อกี้นี่มันอะไร ว่าจะจับใครแต่งตัวตุ๊กตานะ ง่า...แล้วแบบนี้จะให้ไปบ้านยุนโฮอ่ะนะ อ๋อย...ผมกลัวอ่า
‘ ยุนโฮลูก กลับอาทิตย์นี้เหรอคะ ’
“ ค้าบม๊า ลูกกลับวันศุกร์ตอนเย็นค้างคืนนึงแล้ววันเสาร์ค่ำ ๆ กลับ ”
‘ งั้นม๊าจะบอกคุณนมให้ทำของโปรดลูกไว้รอนะคะ อย่าลืมพาลูกสะใภ้ของม๊ามาเปิดตัวด้วยน้า เจ้าจินซอกโม้ไว้ซะเยอะแยะว่าน้องตัวเล็กน่ารักอย่างนู้นน่ารักอย่างนี้ ’
“ ครับม๊า...ลูกพาตัวเล็กไปแน่ ๆ ล่ะ ”
ผมรีบส่ายหน้าพร้อมกับโบกมือปฏิเสธทันที ไหนบอกจะพาไปตอนสอบเสร็จไง แล้วนี่มาเปลี่ยนเป็นว่าจะพาไปวันศุกร์เนี่ยนะ ก็พรุ่งนี้อ่ะดิ่...ไม่เอาน้า ไม่พร้อม!!!
‘ ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะลูกรัก บ๊ายบายค่ะ ’
“ บ๊ายบายครับ ลูกรักม๊านะครับ ^^ ”
เจ้าชายตัดสายโทรศัพท์เก็บมันเข้ากระเป๋ากางเกงเรียบร้อยแล้ว หันมามองผมยิ้ม ๆ ผมเลยทำหน้าบู้ใส่ซะเลย มีอย่างที่ไหนไปรับปากคุณม๊าว่าจะพาผมไปบ้านวันศุกร์นี้ ไม่เคยปรึกษาก่อนเลยนะ ฮื่อ....ผมจะทำยังไงดีละเนี่ย
“ ม๊าไม่ดุหรอก ใจดีจะตาย เฮียเราก็ใจดีถึงกึนซอกจะค่อนข้างสงบนิ่งไปหน่อยก็เหอะ ป๊ายิ่งแล้วใหญ่ เพราะชอบคนน่ารัก อยากได้ลูกสาวจะแย่แต่เราดันเป็นเด็กผู้ชาย ”
“ อยากได้ลูกสาวแล้วเกี่ยวอะไรกับเราล่ะ ”
“ ก็ตัวเล็กน่ารักไง ป๊ารักอยู่แล้วเหอะ ขี้คร้านพอพาตัวเล็กไปจะพากันหลงตัวเล็กกันทั้งบ้านแล้วเราก็กลายเป็นหมาหัวเน่า ”
“ อย่างเจ้าชายอ่ะเป็นหมีหัวเน่าซะมากกว่า ” ผมว่าก่อนจะลุกหนีไปนั่งที่เตียงแล้วเอาพุงป่องมากอด
“ น้า...ไปเหอะตัวเล็ก เราจะอยู่ข้าง ๆ ตัวเล็กเองไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เพราะงั้นไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ ”
“ ก็...ก็เรากลัวนี่ ”
“ เชื่อใจผมนะ ”
เพราะประโยคนั้นประโยคเดียวผมถึงได้ยอมพยักหน้า ตอบตกลงที่จะกลับบ้านพร้อมเจ้าชายในวันพรุ่งนี้ด้วย นั่นสินะ ในเมื่อมียุนโฮอยู่ข้าง ๆ ผมยังจะต้องกลัวอะไรอีก ทุกคนเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ
เอ็นดูแจจุงเยอะ ๆ นะฮะ...คุณม๊า ><
To be continued…
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
สวัสดีค่า
แหม...ฤกษ์ดีจริง ๆ ลงฟิคสิ้นเดือนเนี่ย ฮ่าๆๆ
หายไปเกือบเดือนกันเลยทีเดียว
(คุกเข่าสำนึกผิด TT TT)
ความจริงเรายังสอบไม่เสร็จเลยนะเนี่ย
แต่เห็นว่าถ้าดองนานกว่านี้จะไม่เป็นการดี เหอะๆ
พาร์ทหน้าจะมาให้เร็วกว่านี้แน่นอน สัญญา ฟันธง ฉับฉับฉับ!!
ไปปั่นพาร์ทหน้าก่อนละจ้า....
รักและคิดถึงคนอ่านมาก ๆ จุ๊ฟ ๆ
ปล. แปะทวิตให้ปาร์คมันหน่อย @thepark_0000
^^
‘ จ๋อม! ’
ผ่านไปกว่าสิบนาทีแล้วที่ผม เอ่อ...ไม่สิ ที่เรา เราสองคนเอาแต่นั่งหันหลังใส่กันโดยมีเพียงความเงียบเสียงความมืดโอบล้อมเราสองคนเอาไว้ ด้านหน้าคือสระน้ำที่อยู่หลังคณะ ถุงเกี๊ยวที่ใครอีกคนเหมามาให้ กองเป็นซากขยะอยู่ด้านข้าง อีกครั้งที่ผมเลือกหยิบก้อนหินปาลงไปในสระน้ำ ก็...ก็ มันเงียบอ่ะ แล้วไอ้บ้าที่วิ่งตามลงมาจากเวทีก็เอาแต่เงียบไม่พูดอะไรสักอย่าง แล้ว แล้ว...แล้วจะให้ผมพูดอะไรละจริงไหม
“ เฮ้อ! เหนื่อยจังเลยอ่ะ ”
= =
เนี่ยนะประโยคที่ผมกำลังรอคอย ไม่สิ ก็ไม่ได้รอคอย คือแบบ...เออ ก็ได้วะ พูดก็ได้ ก็อยู่ดีดีไอ้บ้าหน้าผากเถิกก็มีความคิดพิเรนทร์ ๆ ขอผมเป็นแฟนท่ามกลางนักศึกษานับร้อยชีวิต แถมยังพูดใส่ไมค์ออกลำโพงกันแบบว่า อื้อหือ...เซอร์ราว แล้วไงต่อรู้ป่ะ มันยังกล้ามากที่บอกกับใคร ๆ ว่าอยากจีบให้จีบได้
ไปตายซะเถอะแก!!
บอกให้รู้ไว้ทั่วกันตรงนี้เลย...ผมเป็นคนขี้หวงมาก ๆ นะ โดยเฉพาะแฟนผม...อะไรล่ะ มองหน้าผมแล้วยิ้มแบบนี้ทำไมกัน ก็ยอมรับแล้วไงล่ะว่าเป็นแฟนกับมันอ่ะ กับไอ้บ้าหน้าผากเถิกนั่นแหละ >< รู้ไว้เลยนะครับว่าผมอาละวาดแน่ ๆ ถ้ารู้ว่ามันมีความคิดเจ้าชู้หรืออยากจะผลิตหม้อ หึหึ (ขอยืมเสียงหัวเราะหน่อยนะคุณชางมิน ฮี่ฮี่)
แล้วเรามาถึงนี่กันได้ไงเนี่ย ความจริงแล้วผมก็แค่อยากจะบอกว่า ผมอยากให้มันพูดมันอธิบายหรือพูดอะไรก็ได้เกี่ยวกับสถานะความสัมพันธ์ใหม่ของเราสองคน แต่ดูที่มันพูดดิ่ ...เหนื่อยจังเลย...ทำไม แค่คิดว่าจะมีผมเป็นแฟนแล้วเหนื่อยเหรอ แล้วแกมาขอฉันเป็นทำซากหอยหลอดทำไม ไอ้บ้าเอ้ยยย
“ อ๊ะ...ไอ้ปาร์ค ทำอะไรเนี่ย ”
“ ก็มันเมื่อยนี่ น่านะ ขอพิงหน่อย ”
ไอ้บ้า!! ผมบ่นกับตัวเอง ก็แล้วใครใช้ให้มันเอนหลังมาพิงผมกันเล่า แล้วแบบนี้...แบบนี้ มันจะได้ยินเสียงหัวใจของผมที่เต้นระรัวอยู่ในอกนี่ไหมนะ
“ เอ่อ...”
“ อะไร ”
“ ที่บอกว่าหวงอ่ะ จริงป่ะ ”
“ ถามบ้าอะไรของแกเนี่ย ไอ้เถิกกกก ” กลบเกลื่อนความเขินไปอย่างนั้นเองล่ะครับ ไอ้บ้าปาร์คมันทำเสียงทุ้ม ๆ อ่อนโยนคุยด้วยแบบนี้ ผมรู้สึกรับมือไม่ถูกยังไงก็ไม่รู้สิ
“ เอ้า...ไม่ได้ถามบ้า ๆ นะ นี่จริงจังเหอะ ”
“ ก็....” มันเขินนะเว่ยไอ้บ้า ><
“ ตอบ ๆ มาเหอะน่า ทำตัวตามปกติไง ที่เราชอบจุนซูก็เพราะจุนซูเป็นคิมจุนซูแบบนี้นั่นแหละ ไม่ต้องเกร็ง ไม่ต้องเขินอะไรทั้งนั้น ”
“ ก็ตอนนั้นกับตอนนี้มันไม่เหมือนกันนี่!! ”
“ ไม่เหมือนยังไง เพราะตอนนี้เราเป็นแฟนกันแล้วอ่ะเหรอ ”
“ ไอ้บ้า!! พูดทำไมเล่า ”
“ ฮ่าๆๆๆ ”
แล้วไอ้บ้าปาร์คยูชอนมันก็หัวเราะ แม่ง...เรียกแต่อ้วนจนนึกว่ามันลืมชื่อจริงผมไปแล้วนะเนี่ย แล้วนั่นยังไม่หยุดหัวเราะอีก เดี๋ยวเอาตะเกียบมาง้างให้ปากฉีกเลยนี่ ฮึ่ย!!
“ จุนซูค้าบ ตอบผมหน่อยสิ นะ อยากรู้จริง ๆ นะเนี่ย ”
“ ไอ้ปาร์ค....>< ทำไมต้องทำเสียงแบบนี้ด้วยเนี่ย ”
“ เอ้า...พูดดีดีแบบนี้ก็ไม่ชอบอีกเหรอเนี่ย เอาไงวะอ้วน เอาไง!! ”
“ ก็ทำเหมือนเดิมดิ่ เราก็ชอบนายเพราะนายเป็นไอ้บ้าปาร์คยูชอนนั่นแหละ ไม่ต้องมาทำหล่อเจนแบบเจ้าชายหรอกเราไม่ใช่ตัวเล็ก แล้วเราก็เขินด้วยเวลานายทำแบบนั้น อุ๊บ!! ”
บ้าบ้าบ้า คิมจุนซู แกบ้าไปแล้ว หลุดพูดอะไรออกไปเนี่ย เดี๋ยวได้โดนหัวเราะเยาะตายเลย ><
“ อ้วน...!! ”
ไอ้ปาร์คเรียกผมด้วยเสียงตื่นตะลึง ก่อนผมจะรู้สึกเหมือนถูกกอดจากด้านหลัง ถูกกอด!! แม่เจ้า!! ไอ้บ้าปาร์คมันกอดผมเหรอเนี่ย...อ๊ากกก รู้ไปถึงไหนอายไปถึงนั่น TT TT ยอมรับก็ได้ว่าความจริงแล้วโคตรตื่นเต้นเลย เขินมากมาย
“ ฮะฮะฮะ ที่ด่าไฟแลบนี่คือเขินใช่ไหมเนี่ย ”
“ ใครบอกเล่า ”
ไอ้บ้า...ไม่ต้องมาทำหัวเราะ หึหึ แบบเจ้าชาย แบบลอร์ดชิมเลยนะ แล้วนั่น...อ๊ายยย ปาร์คยูชอน ใครบอกให้เอาคางมาเกยที่ไหล่เรา....>/////<
“ เป็นแฟนกันมันก็เหมือนเป็นเพื่อนกันนั่นแหละ แต่เป็นเพื่อนที่พิเศษกว่า เพื่อนที่รักมากกว่าใคร แคร์มากกว่าใคร อ้วนอยากพูดอยากทำอะไรก็ทำไปเลย แค่เป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องเขินด้วยโอเคป่ะ คิดซะว่าเราเป็นตัวเล็กก็ได้ ”
“ หน้าอย่างนี้อ่ะนะ ”
อิยะฮะฮะฮะ กล้ามากที่เอาหนังหน้าตัวเองไปเปรียบเทียบกับตัวเล็ก ไอ้ปาร์คเอ้ย ผมเข้าใจที่ไอ้ปาร์คมันต้องการจะสื่อนะ ยังไงก็ขอบคุณแล้วกัน ยูชอน ^^
“ อย่างนี้นี่อย่างไหนห๊ะอ้วน ”
“ ก็อย่างเงี้ย...อิยะฮะฮะฮะ ” ผมตัวเราะเสียงดัง
“ ยิ้มได้แล้วสินะ ^^ ”
“ เอ่อ....>////< ”
“ ว่าแต่อ้วนมีคู่มือการใช้งานป่ะ แบบว่าเราจะได้ศึกษาไง เพื่อทำอะไรให้ไม่พอใจจะได้รีบปรับปรุงตัว ”
อื้อหือ!! มีความคิดดีดีแบบนี้กับเขาด้วยเหรอเฉียบ แต่พูดแบบนั้นมีเคืองนะเว่ย ผมเป็นคนนะไม่ใช่เครื่องใช้ไฟฟ้าถึงจะได้มีคู่มือ = =
“ ของพรรณนั้นไม่มีหรอกเฟร้ย...เรื่องแบบนี้มันต้องอาศัยเวลาศึกษากันไปเรื่อย ๆ อิยะฮะฮะฮะ ”
“ พูดซะหรูหราเลยนะอ้วนนะ ตกลงที่บอกว่าหวงอ่ะ หวงจริง ๆ ใช่ป่ะ ” จิ๊...จะอยากรู้ให้ได้อะไรขึ้นมาวะปาร์ค
“ ก็หวงดิ๊...คนบ้าที่ไหนไม่หวงแฟนตัวเองวะ ”
“ โอ๊ย...น่ารักว่ะอ้วน ” มาไม้ไหนอีกละเนี่ย
“ ตกลงเราเป็นแฟนกันแล้วจริง ๆ ใช่ป่ะเนี่ย ”
“ อื้ม ”
“ อ้วนยอมเป็นแฟนเราเพราะชอบเราเหมือนกันใช่ป่ะ ”
“ อะ...อือ ”
ไอ้บ้า!! ก็ถ้าไม่ชอบจะตอบตกลงทำไมละวะ แล้วเมื่อไรจะเอาแขนออกไปสักทีเนี่ย เอ้อ...คางแหลม ๆ ของแกที่วางอยู่ที่ไหล่ด้วยเนี่ย
“ งั้นพรุ่งนี้เราไปเดทอย่างเป็นทางการกันนะ ”
“ ถ้ามาช้าแกตายแน่ ”
ฟอดดดดดดดดดดดดด!!
“ รางวัลของคนน่ารัก ^^ ”
“ ไอ้บ้า >/////< ”
ผมอมยิ้ม ถูกไอ้ปาร์คขโมยหอมแก้มด้วยล่ะ >< น่าอายเป็นบ้าเลย ถึงคู่ของเราจะไม่หวาน ไม่อบอุ่นเหมือนกับคู่อื่น ๆ แต่ผมพอใจมาก ๆ เลยล่ะ ที่มันเป็นแบบนี้ ^^ นึกแล้วน่าขำนะฮะว่าไหม จากตอนแรกที่กัดกันแทบเป็นแทบตาย เจอหน้านี่หาเรื่องกันตลอด แต่...ไม่รู้สิ ผมเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตั้งแต่เมื่อไรที่คอยมองหาคนคนนี้ทุกครั้งเวลาที่เจ้าชายมาหาตัวเล็ก ก็แค่เผื่อว่าใครบางคนจะตามมาด้วย ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไรเหมือนกันที่ว่าถ้าไม่ได้เถียงกับคนคนนี้แล้วรู้สึกเหงา ๆ เหมือนลืมทำอะไรบางอย่าง....ท่าจะบ้าไปแล้วมั้งผม
ยังไงก็เถอะ ผมจะไม่พูดว่ารักกันไปนาน ๆ เพราะผมเชื่อว่าตอนนี้มันยังไม่ลึกซึ้งถึงขั้นที่จะพูดออกมาได้เต็มปากว่า ‘รัก’ แต่ผมจะบอกว่าให้อยู่ทำเรื่องสนุก ๆ ทำเรื่องบ้า ๆ ด้วยกันแบบนี้ไปนาน ๆ นะ
คุณแฟน ^^
,,,The melted boy,,,
‘ หากโลกกำลังจะแตกคุณจะเลือกช่วยสัตว์ชนิดใด ’
“ อืม...กวางแล้วกัน กวางน่ารัก ^^ ”
‘ คุณอยากจะให้สัตว์ชนิดใดพูดภาษาคนได้มากที่สุด ’
“ อืม...อะไรดีล่ะ คุณนกก็แล้วกัน ”
‘ หากต้องติดอยู่บนเกาะร้างกลางมหาสมุทร คุณอยากจะให้ใครไปอยู่เป็นเพื่อน ’
“ ชองยุนโฮ!! ฮ่าๆๆ ก็ต้องเป็นมนุษย์สิ จะให้เลือกนกเลือกม้าไปอยู่เป็นเพื่อนหรือไง ”
‘ คุณจะเลือกเป็นตัวอะไรถ้าหากสามารถแปลงเป็นสัตว์ได้ 5 นาที ’
“ นกพิราบ...อ๊ะ!! ”
ปิดคอมแทบไม่ทัน จู่ ๆ ก็มาปรากฏตัวโดยไม่ให้สุ้มไม่ให้เสียง
“ ทำอะไรครับตัวเล็ก หน้านิ่วคิ้วขมวดเชียว ”
“ เอ้อ...ก็อ่านเมลล์ อ่านอะไรไปทั่วนั่นแหละ ”
“ ซีเรียสขนาดนั้นเลย?? ”
“ อ่า...แล้วเจ้าชายล่ะ ตื่นแล้วก็กลับห้องตัวเองไปสิ ”
นอกจากจะทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แล้วยังทำเนียนยกขาขึ้นคร่อมเก้าอี้แล้วหย่อนก้นลงนั่งทันที ผมเลยต้องเขยิบตัวไปด้านหน้าเค้าจะได้นั่งได้ แบบนี้ผมก็ตกอยู่ในอ้อมกอดเขาอีกแล้วสิ
ดีจัง ^^
“ ยังง่วงอยู่เลย ”
“ อ่า...งั้นนอนต่อไปไหม ”
“ หึ ” ตอบงึมงำอย่างคนพึ่งตื่นนอนอยู่ข้างหูผม ผมเอี้ยวตัวกลับไปมองก็เห็นแฟนตัวเองกำลังหลับตาพริ้มแต่อมยิ้มที่ริมฝีปาก หล่อจังเลยอ่า ^^
เจ้าชายคงเหนื่อยมากสินะ ตอนมาส่งผมกลับหอเห็นเค้าทำตาโรย ๆ ก็เลยถามว่าเหนื่อยไหม? ง่วงนอนหรือเปล่า? เขาบอกว่านิดหน่อยผมก็เลยชวนให้เขาขึ้นมานอนพักสักตื่นแล้วค่อยขี่รถกลับหอ ส่วนผมก็เปิดคอมนั่งเล่นเฟสเล่นอะไรไปเรื่อย เล่นไปเล่นมาดันไปเจอแบบทดสอบทางจิตวิทยาเกี่ยวกับความรัก...ผมก็เลย...แหะ ๆ ก็เลยลองทำดูเล่น ๆ น่ะครับ แต่ว่า....
ห้ามบอกยุนโฮเด็ดขาดเลยนะ!!!
“ กินกาแฟไหม โกโก้ร้อน ไมโล เอาไหม เดี๋ยวชงให้ ”
“ ก็ดีครับ ”
ให้ตายสิ ปาร์คยูชอน ใช้งานแฟนผมหนักขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย...โธ่เจ้าชาย น่าสงสารที่สุดเลย ถ้าไม่เห็นว่ายูชอนจะเอาพาสเวิร์ดไดอารี่ออนไลน์ของเจ้าชายให้นะ ผมจะไม่ยกโทษให้เลยที่ใช้งานแฟนผมหนักขนาดนี้อ่ะ แถมผมยังคอยเป็นกำลังเสริมให้อีกด้วย
ผมลุกเดินเข้าไปในครัวหยิบผงโกโก้ออกมาเตรียมชงให้เจ้าชาย ดึกแล้วไม่อยากให้เขากินกาแฟเดี๋ยวคืนนี้จะนอนไม่หลับ ช่วงนี้งานเขาเยอะมากเลย ต้องวาดรูปส่งอาทิตย์ต่ออาทิตย์กันเลยทีเดียว ผมเองก็ใช่ว่าจะสบาย ภายในหนึ่งอาทิตย์ผมต้องวาดแบบส่งเยอะมาก อันไหนผ่านอาจารย์ก็จะเก็บไว้ให้ทำโปรเจคตอนจะจบปีหนึ่ง อันไหนที่ไม่ผ่านผมก็เอามาเป็นแบบตัดชุดให้พุงป่องใส่เล่น ^^
เมื่อน้ำร้อนผมก็จัดการเทใส่แก้วที่มีผงโกโก้ หยิบช้อนสั้นในลิ้นชักขึ้นมาคนให้ผงโกโก้ละลายก่อนจะเอาเดินถือเอาไปให้เขาในห้อง
“ หากโลกกำลังจะแตกคุณจะเลือกช่วยสัตว์ชนิดใด สัตว์ที่คุณเลือกหมายถึงบุคลิกของคนที่ดึงดูดใจคุณที่สุด...หืม กวาง...หมายถึง คุณชอบคนที่มีบุคลิกดี สง่างามและภูมิ... ”
“ เฮ้ย! เจ้าชาย ห้ามอ่านเลยนะ ”
ผมรีบวางแก้วโกโก้ที่ที่โต๊ะก่อนจะลากเม้าท์กดยุบโปรแกรมที่มุมบนด้านขวาด้วยความรวดเร็ว เจ้าชายบ้าแอบอ่านบททดสอบความรักของผมอ่ะ นิสัยไม่ดี!!
“ ทำไมห้ามอ่านล่ะ มีความลับกับเราเหรอ ”
“ ไม่ใช่แบบนั้นนะ...แต่ว่ามัน...”
“ มันอะไรครับ ”
“ อื้อ ”
เจ้าชายถามเสียงทุ้มพลางยื่นมือออกมาดึงแขนผมให้ไปยืนอยู่กลางหว่างของเขาแล้วก็หนีบตัวผมเอาไว้ อะไรของเค้าอีกเนี่ย
“ มันอะไร บอกมานะ ”
เท่านั้นยังไม่พอ เจ้าชายบ้าที่ชอบฉวยโอกาสกับผมก็วาดแขนโอบรอบเอวแล้วออกแรงรั้งตัวผมให้ใกล้ชิดกับเขามากขึ้น ถามกันสักคำสิ ว่าผมยืนถนัดไหม แต่เอาเถอะ เพราะผมเองก็ชอบให้เขากอด ^^
“ มัน มัน มันไม่มีอะไรหรอกน่า ก็แค่แบบทดสอบตลก ๆ อ่ะ ”
“ เอ้า...แล้วทำไมถึงดูไม่ได้อ่ะ ”
“ ก็ไม่อยากให้เจ้าชายอ่านนี่ ”
“ หืม? ”
“ เจ้าชายอ่า...ก็มัน...มันเขินนี่ ”
“ ฮะฮะ ”
ยุนโฮหัวเราะก่อนจะวางคางไว้บนศีรษะของผมพลางส่ายหน้าไปมา มือหนาของเขาละออกจากเอวผมก่อนจะเลื่อนไปจับเม้าส์แล้วกดโชว์เวปเพจที่ผมเล่นอยู่เมื่อสักครู่นี่ เมื่อหน้าต่างโปรแกรมปรากฏขึ้นมายุนโฮก็จัดการเลื่อนสกอร์บาร์ลงมาด้านล่างก่อนจะอ่านออกเสียงเบา ๆ
“ คำถามข้อที่ 1 อ่า...อันนี้อ่านไปแล้ว ตรงกับเราดีเนาะ บุคลิกดี สง่างามและภูมิฐาน ”
“ แหวะ ”
“ หืม? ตัวเล็กว่าเราบุคลิกไม่ดีเหรอ ”
“ ก็งั้น ๆ แหละ ”
ซะที่ไหนเล่า หล่อมากไป ดูดีเกินไปด้วยซ้ำ หล่อจนมีแต่คนอยากจะแย่งเจ้าชายไปจากเรา รับรู้บ้างหรือเปล่ายุนโฮ ถ้าทำได้นะผมอยากจะเอาหมวกไอ้โม่งให้เค้าใส่เวลาไปไหนมาไหนจะได้ไม่มีใครมอง
“ โอเค ไม่ดีก็ไม่ดี แต่ถ้าไม่ดีแล้วได้ตัวเล็กเป็นแฟนก็ยอมแหละ ”
“ คนบ้า >/////< ”
แล้วดูดิ่ ปากโคตรหวานอ่ะ แล้วงี้ผมจะไม่รักได้ยังไงไหว โอย...พ่อรูปหล่อ พ่อภูมิฐาน เจ้าชายมาดแมน ><
“ คำถามข้อที่ 2 หากคุณได้เดินทางเพื่อไปเยี่ยมชมเผ่าพื้นเมืองแห่งหนึ่งในแอฟริกา ขากลับเขาจะให้สัตว์อย่างหนึ่งเพื่อเป็นที่ระลึก คุณจะเลือกตัวอะไร? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ การจีบแบบใดที่โดนใจคุณมากที่สุด? ”
“ เราเลือกสิงโต ”
“ สิงโต เหตุผลทางจิตวิทยาของคำตอบข้อนี้คือ คุณชอบการจีบแบบตรงไปตรงมา หากรักก็บอกว่ารักกัน ไปเลย ”
“ ......”
เราสองคนต่างคนต่างเงียบกันไปพักหนึ่งก่อนเจ้าชายจะหัวเราะในลำคอแล้วก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูผม
“ รัก ”
“ รักใคร ”
“ รักคิมแจจุง ”
จุ๊ฟ!
ให้ตาย!! ทำไงดีล่ะครับ แฟนผมเขาบอกรักผมแล้วก็จุ๊ฟ ๆ ที่แก้มด้วยล่ะ ><
“ รักหรือเปล่า ”
“ หืม...รักใคร ”
“ ชองยุนโฮ รักหรือเปล่า ”
“ รักมากมากเลยเหอะ ”
ไม่ต้องแอบมองผ่านรูผ้าม่านเลยนะ ผมไม่มีทางจุ๊ฟแก้มเจ้าชายกลับเหมือนที่เจ้าชายมาแอบจุ๊ฟแก้มผมหรอก เพราะว่าผมอ่ะ...อื้อ!!
จุ๊ฟ!
“ จุ๊บสาบาน ^^ ”
“ >//////< ”
คนเจ้าเล่ห์.....งื้อออออ
“ คำถามข้อที่ 3 ถ้าคุณได้ทำผิดแล้วถูกพระเจ้าลงโทษสาบให้เป็นสัตว์คุณจะเลือกเป็นตัวอะไร? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ สิ่งใดที่ทำให้คุณรู้สึกประทับใจในตัวเขา? ”
“ สุนัข....ข้อนี้เราเลือกน้องหมา ”
“ อื้ม...แปลว่า ความซื่อสัตย์ ความมั่นคงและจริงใจที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลง...โห ชองยุนโฮชัด ๆ เลยนะเนี่ย ”
“ ลองไม่มั่นคงดูดิ่ ”
“ ทำไมครับ ตัวเล็กจะทำไม จะอาละวาดตบซ้ายตบขวาเหรอ ” ผมมองเจ้าชายอึ้ง ๆ อาละวาดตบซ้ายตบขวา...ดูซีรี่ย์กับคุณชางมินเยอะไปหรือเปล่าเนี่ย ยุนโฮ!
“ เราจะ...”
“ จะ...”
“ เราจะร้องไห้ TT^TT ”
“ จะไม่มีวันนั้นแน่นอนครับ ”
ไม่มีอะไรมารับประกันว่าผมสามารถเชื่อถือคำพูดของเขาได้ มีเพียงความเชื่อใจที่ผมมีต่อเขาเท่านั้นแหละ ผมตอบแทนคำสัญญาของยุนโฮด้วยรอยยิ้มหวาน ๆ ก่อนจะบอกให้เขาอ่านแบบทดสอบข้อต่อไป
“ คำถามข้อที่ 4 คุณอยากจะให้สัตว์ชนิดใดพูดภาษาคนได้มากที่สุด? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ
คุณอยากให้ความสัมพันธ์ของคุณกับคนรักดำเนินไปแบบไหน? ”
“ นก ” ผมตอบพลางเอื้อมมือไปหยิบแก้วโกโก้มาค้นแล้วยื่นให้เจ้าชาย กำลังอุ่น ๆ ยุนโฮจะได้ไม่ร้อนมาก เขายกแก้วขึ้นจิบก่อนจะอ่านต่อ
“ เหตุผลทางจิตวิทยาของคำตอบข้อนี้คือ มีความสัมพันธ์ที่มั่นคงยาวนานเพราะคุณมองไปถึงการสร้างอนาคตร่วมกันด้วย ความจริงม๊าก็ถาม ๆ อยู่นะว่าเรามีแฟนแล้วหรือยัง เพราะไอ้พี่บ้ามันเอาไปฟ้องม๊าอ่ะแหละ ไว้วันไหนเราพาตัวเล็กไปที่บ้านนะ ”
“ บ้าน!! บ้านเจ้าชายอ่ะนะ เหวอ...ไม่เอาอ่า ”
“ ทำไมละครับ แล้วตัวเล็กก็พาเราหาคุณพ่อกับคุณแม่ของตัวเล็กบ้างไง ”
“ เราตื่นเต้นอ่า กลัวด้วย ไม่กล้าอ่ะ ไม่ต้องไปหรอกนะ ”
“ แล้วแบบนี้เราจะสร้างอนาคตร่วมกันได้ยังไงละครับ ” นี่ยุนโฮจริงจังกับแบบสอบถามขนาดนั้นเลยเหรอะเนี่ย
“ เจ้าชาย มันก็แค่แบบสอบถามอ่า ไม่ใช่ความจริง 100 เปอร์เซ็นต์เสียหน่อย ”
“ แต่เราจริงจังนี่ นะ...ไว้ไปหาป๊ากับม๊าเรานะ ”
เห็นแววจริงจังในดวงตาของเขาแล้วก็ไม่กล้าปฏิเสธ ไม่ใช่ว่าผมไม่อยากไปนะ แต่ว่า...ผมไม่กล้านี่ คิดดูสิฮะ ถ้าเกิดป๊ากับม๊าดูโหวงเฮ้งผมแล้วไม่ถูกใจ ผมไม่ถูกสั่งให้เลิกคบกับลูกชายเขาเหรอเนี่ย TT TT
“ เรา...เราไม่พร้อมนี่ ”
“ ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกน่า ป๊ากับม๊าใจดีจะตาย ” เจ้าชายปลอบพลางลูบผมของผมเล่น
“ อื้ม...งั้นเหรอ แล้ว...จะไปวันไหนอ่ะ ”
“ สอบเสร็จก็ได้ ไม่ต้องรีบหรอก เนาะ ”
“ อื้อ ”
ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะ ผมก็กลัว ก็กังวลอยู่ดี ฮื่อ!!
“ ข้อต่อไปนะ คำถามข้อที่ 5 หากต้องติดอยู่บนเกาะร้างกลางมหาสมุทร คุณอยากจะให้ใครไปอยู่เป็นเพื่อน? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ คุณมีแนวโน้มแค่ไหน เรื่อง ‘การนอกใจ’ ข้อนี้ไม่ต้องทายก็รู้ว่าตัวเล็กไม่มีทางนอกใจเราหรอก ”
“ ไม่เหมือนเจ้าชายใช่ไหมล่ะ ”
“ เฮ้ย...เราไปมีพฤติกรรมแบบนั้นตอนไหน ”
“ ชิ ไม่ต้องมาพูดเลย อ่านเฉลยมา ” คิดถึงแล้วอารมณ์ไม่ดีครับ ยิ่งได้เห็นตัวจริงของ ปาร์คซูจิน แล้ว เฮ้อ...ยุนโฮน่ะผมเชื่อว่าคิดกับเธอแค่เพื่อนแน่ ๆ ล่ะ แต่อีกฝ่ายนี่สิ ผมมองแววตาเธอไม่ออกเลยว่าคิดอะไรเกินเลยกับคนของผมหรือเปล่า
“ แล้วตัวเล็กเลือกอะไรล่ะครับ ”
“ เราเลือกมนุษย์ ”
“ อ่าว...ไม่ได้เลือกเราหรอกเหรอ ”
“ ก็แล้วเจ้าชายเป็นมนุษย์หรือเปล่าล่ะ = = ” ผมเผลอตวาดยุนโฮออกไป
“ ตัวเล็กเป็นอะไรไปเนี่ย อารมณ์ไม่ดีเรื่องอะไรครับ ”
น้ำเสียงทุ้ม ๆ ของเขายิ่งทำให้ผมรู้สึกผิดที่คิดมากแล้วก็พาลมาลงที่เขา แบบนั้นผมก็เลยหันกลับไปสวมกอดแล้วก็เร่งให้เขาอ่านเฉลยให้ฟัง
“ ขอโทษ...อ่านต่อสิ ”
“ อ่า...ถ้าเลือกมนุษย์ เหตุผลทางจิตวิทยาของคำตอบข้อนี้คือ คุณเป็นคนแคร์สังคมและศีลธรรม คุณจะไม่คิดนอกใจ หลังจากแต่งงานแล้วเด็ดขาด เรานี่ตาแหลมเนาะที่เลือกตัวเล็กมาเป็นแฟน ^^ ”
“ ฮ่า ๆ เจ้าชายอ่า ห้ามมาล้อสิ ถ้าล้ออีกจะไม่ให้อ่านแล้วนะ >< ”
“ ไม่ได้ล้อเลยเหอะ คำถามข้อสุดท้ายคุณจะเลือกเป็นตัวอะไรถ้าหากสามารถแปลงเป็นสัตว์ได้ 5 นาที? ความหมายแฝงเป็นนัยๆ ของคำถามข้อนี้คือ คุณคิดอย่างไรเกี่ยวกับความรัก? ”
“ ข้อนี้เราเลือกนกพิราบ ”
“ คุณคิดว่าความรักนั้นคือการเปิดใจยอมรับที่จะใช้ชีวิตคู่กับใครสักคน หึหึ ”
“ หัวเราะอะไรล่ะ ”
“ เปล่าครับเปล่า หึหึ ให้เราลองทำบ้างไหม ”
“ ไม่ต้องแล้ว...ชิ อ๊า...เลิกเล่นผมเรานะ ”
“ หึหึ รับโทรศัพท์ก่อน ” ยุนโฮบอก ผมเองก็รับรู้ได้ถึงแสงสั่นของมันจึงยอมลุกจากตักให้เจ้าชายลวงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์นั่น
“ ใครโทรมา!! ” สาบานได้ว่าผมไม่ได้ทำเสียงดุ จิกตา อะไรเลยนะครับ ผมไม่ได้ทำนะ
“ พี่ชายคร้าบพี่ชาย เนี่ย ” พูดพร้อมกับยื่นหน้าจอมาให้ผมเช็ค พี่ชาย 2 เหอะๆ นิสัยเมมโมรี่เบอร์โทรศัพท์แบบนี้ยังแก้ไม่หายอีกนะ
“ ก็...ก็ไม่ว่าอะไรนี่ ” ผมตอบก่อนจะนั่งลงกับตักอุ่น ๆ ของเขาอีกครั้ง มือก็กดเข้าเฟสบุ๊คตอบข้อความหูก็ฟังบทสนทนาไปด้วย ทำไมละ ยังไงยุนโฮก็ต้องเล่าให้ฟังอยู่ดีเพราะงั้นฟังไปพร้อม ๆ กันแบบนี้ไม่น่าเกลียดหรอก คิคิ
“ ว่า...”
‘ ว่าเว่ออะไร มึงรับโทรศัพท์เฮียสุดหล่อของมึงอย่างนี้เหรอ ’
“ เฮีย...เร็ว ๆ ดิ่ มีอะไรครับ ”
‘ ม๊าให้โทรหา บอกว่ากลับมาให้กอดได้แล้ว คิดถึงมากกกกกกก ’ ปลายสายตอบเสียงดังจนเจ้าชายต้องเอาโทรศัพท์ออกจากหูแล้วลอบเบ้หน้า
“ ค้าบ เดี๋ยวอาทิตย์นี้กลับ ”
‘ ม๊าบอกให้พาสะใภ้เล็กกลับมาด้วย กึนซอกบอกว่าอยากจับสะใภ้เล็กแต่งตัวตุ๊กตา อ๊ากก ’
“ เฮียพูดเองก็บอกมาเหอะไม่ต้องไปโบ้ยให้เฮียกึนซอกหรอก ”
‘ เออนั่นแหละ พาน้องสะใภ้กลับมาด้วย แค่นี้นะ อ๊ะเดี๋ยว ม๊าจะคุย ’
จะได้ยินเสียงคุณม๊าของยุนโฮด้วยอ่ะ ตื่นเต้น แล้วเมื่อกี้นี่มันอะไร ว่าจะจับใครแต่งตัวตุ๊กตานะ ง่า...แล้วแบบนี้จะให้ไปบ้านยุนโฮอ่ะนะ อ๋อย...ผมกลัวอ่า
‘ ยุนโฮลูก กลับอาทิตย์นี้เหรอคะ ’
“ ค้าบม๊า ลูกกลับวันศุกร์ตอนเย็นค้างคืนนึงแล้ววันเสาร์ค่ำ ๆ กลับ ”
‘ งั้นม๊าจะบอกคุณนมให้ทำของโปรดลูกไว้รอนะคะ อย่าลืมพาลูกสะใภ้ของม๊ามาเปิดตัวด้วยน้า เจ้าจินซอกโม้ไว้ซะเยอะแยะว่าน้องตัวเล็กน่ารักอย่างนู้นน่ารักอย่างนี้ ’
“ ครับม๊า...ลูกพาตัวเล็กไปแน่ ๆ ล่ะ ”
ผมรีบส่ายหน้าพร้อมกับโบกมือปฏิเสธทันที ไหนบอกจะพาไปตอนสอบเสร็จไง แล้วนี่มาเปลี่ยนเป็นว่าจะพาไปวันศุกร์เนี่ยนะ ก็พรุ่งนี้อ่ะดิ่...ไม่เอาน้า ไม่พร้อม!!!
‘ ค่ะ เดินทางปลอดภัยนะลูกรัก บ๊ายบายค่ะ ’
“ บ๊ายบายครับ ลูกรักม๊านะครับ ^^ ”
เจ้าชายตัดสายโทรศัพท์เก็บมันเข้ากระเป๋ากางเกงเรียบร้อยแล้ว หันมามองผมยิ้ม ๆ ผมเลยทำหน้าบู้ใส่ซะเลย มีอย่างที่ไหนไปรับปากคุณม๊าว่าจะพาผมไปบ้านวันศุกร์นี้ ไม่เคยปรึกษาก่อนเลยนะ ฮื่อ....ผมจะทำยังไงดีละเนี่ย
“ ม๊าไม่ดุหรอก ใจดีจะตาย เฮียเราก็ใจดีถึงกึนซอกจะค่อนข้างสงบนิ่งไปหน่อยก็เหอะ ป๊ายิ่งแล้วใหญ่ เพราะชอบคนน่ารัก อยากได้ลูกสาวจะแย่แต่เราดันเป็นเด็กผู้ชาย ”
“ อยากได้ลูกสาวแล้วเกี่ยวอะไรกับเราล่ะ ”
“ ก็ตัวเล็กน่ารักไง ป๊ารักอยู่แล้วเหอะ ขี้คร้านพอพาตัวเล็กไปจะพากันหลงตัวเล็กกันทั้งบ้านแล้วเราก็กลายเป็นหมาหัวเน่า ”
“ อย่างเจ้าชายอ่ะเป็นหมีหัวเน่าซะมากกว่า ” ผมว่าก่อนจะลุกหนีไปนั่งที่เตียงแล้วเอาพุงป่องมากอด
“ น้า...ไปเหอะตัวเล็ก เราจะอยู่ข้าง ๆ ตัวเล็กเองไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เพราะงั้นไม่ต้องกังวลไปหรอกนะ ”
“ ก็...ก็เรากลัวนี่ ”
“ เชื่อใจผมนะ ”
เพราะประโยคนั้นประโยคเดียวผมถึงได้ยอมพยักหน้า ตอบตกลงที่จะกลับบ้านพร้อมเจ้าชายในวันพรุ่งนี้ด้วย นั่นสินะ ในเมื่อมียุนโฮอยู่ข้าง ๆ ผมยังจะต้องกลัวอะไรอีก ทุกคนเป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะครับ
เอ็นดูแจจุงเยอะ ๆ นะฮะ...คุณม๊า ><
To be continued…
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
สวัสดีค่า
แหม...ฤกษ์ดีจริง ๆ ลงฟิคสิ้นเดือนเนี่ย ฮ่าๆๆ
หายไปเกือบเดือนกันเลยทีเดียว
(คุกเข่าสำนึกผิด TT TT)
ความจริงเรายังสอบไม่เสร็จเลยนะเนี่ย
แต่เห็นว่าถ้าดองนานกว่านี้จะไม่เป็นการดี เหอะๆ
พาร์ทหน้าจะมาให้เร็วกว่านี้แน่นอน สัญญา ฟันธง ฉับฉับฉับ!!
ไปปั่นพาร์ทหน้าก่อนละจ้า....
รักและคิดถึงคนอ่านมาก ๆ จุ๊ฟ ๆ
ปล. แปะทวิตให้ปาร์คมันหน่อย @thepark_0000
^^
ตอนนี้เปิดจองเจ้าชายศูนย์องศาแล้วนะคะ
สนใจคลิกเข้าไปดูที่กระทู้นี้ได้เลย >> [SALE],,,0 Celsius degree's boy I+II,,,{yunjae}
สนใจคลิกเข้าไปดูที่กระทู้นี้ได้เลย >> [SALE],,,0 Celsius degree's boy I+II,,,{yunjae}
Tags: fiction, love, story, street boy, tvxq, yj, yoonjae, yunjae1 Comments
